Οι κατσαρίδες είναι έντομα, τα οποία αποτελούν μια τάξη: τα Βλαττοειδή (Blattodea, Blattaria). Υπάρχουν περίπου 3.500 διαφορετικά είδη κατσαρίδων που ταξινομούνται σε 6 βασικές οικογένειες ανά τον κόσμο. Στη Ευρώπη αναφέρονται επί 150 είδη, στην Ελλάδα είκοσι.

Τα περισσότερα είδη είναι εδαφόβια και δραστηριοποιούνται κατά την νύχτα και κρύβονται κατά την ημέρα σε ρωγμές του εδάφους. Προτιμούν αυξημένη υγρασία. Συναντούμε απλές μορφές κοινωνικής ζωής. Γενικά μόνο χρησιμοποιούν ομαδικά τα κατάλληλα καταφύγια κοντά σε πηγές τροφής.

Τα Βλαττοειδή είναι παμφάγα αλλά κατά κανόνα δεν είναι θηρευτές. Μερικά είδη μπορούν να επιβιώνουν σε μακρές περιόδους πείνας. Για την Perplaneta americana αναφέρονται 42 μέρες χωρίς τροφή και νερό. Με νερό χωρίς τροφή μπορούν να επιβιώνουν μερικούς μήνες
Συναντούμε τέσσερα επίπεδα εξέλιξης. Τα περισσότερα είδη αποθέτουν τις κάψες με τα γονιμοποιημένα αυγά και η εκκόλαψη γίνεται μετά. Η εκκόλαψη των νυμφών από την μεμβρανώδη κάψα γίνεται συνεργατικά. Τα έμβρυα καταβροχθίζοντας αέρα αυξάνουν τον όγκο τους και με αυτόν τον τρόπο κάνουν τη θήκη να σπάσει. Στην πορεία της εξέλιξης προς τη ζωοτοκία συναντούμε άλλα τρία επίπεδα. Στη βασική περίπτωση, οι κάψες με τα αυγά διαμένουν στο σώμα του θηλυκού. Στην ακόλουθη περίπτωση, δεν σχηματίζεται κάψα και αποθέτονται τα αυγά λίγο πριν την εκκόλαψη. Στο είδος Diploptera punctata παρατηρείται γνήσια ζωοτοκία. Μετά την εκκόλαψη ξεκινούν τα πρώτα νυμφικά στάδια.

Στο είδος Pycnoscelis surenamensis παρατηρούμε πάντοτε παρθενογενετική ανάπτυξη, σε μερικά είδη η ανάπτυξή είναι ενίοτε παρθενογενετική.

Τα βλαττοειδή ανήκουν στα ημιμετάβολα. Με κάθε έκδυση οι νύμφες μοιάζουν περισσότερο με τα ενήλικα

Μερικά είδη ζουν σε σπίτια και είναι πιθανοί φορείς ασθενειών. Αλλοιώνουν τα τρόφιμα και μπορούν να διαδίδουν παθογόνους οργανισμούς. Επίσης μπορούν να προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

 

Η καταπολέμηση κατσαρίδων πραγματοποιείται ολοκληρωμένα. Έμφαση δίνεται στην πρόληψη και χρήση φυσικών μεθόδων. Η τακτική επιθεώρηση των χώρων που αποτελούν πιθανά καταφύγια (π.χ εστίες), η τήρηση καλών συνθηκών υγιεινής και η επίτευξη επαρκούς μηχανικού αποκλεισμού (έλλειψη ανοιγμάτων) παίζουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπισή τους.

Η απεντόμωση με τη χρήση εντομοκτόνων σκευασμάτων αποτελεί το τελικό στάδιο στην καταπολέμηση κατσαρίδων. Για την αντιμετώπιση, επιλέγονται ήπια εντομοκτόνα, τα οποία εφαρμόζονται με διάφορες μεθόδους, όπως υπολειμματικούς ψεκασμούς (διαλυτά εντομοκτόνα), διασκορπισμό (κοκκώδη) και επιπάσεις (π.χ. εντομοκτόνα σε σκόνη) διακριτικά και στοχευμένα. Συχνά στην καταπολέμησή τους χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα στομάχου. Τα σκευάσματα αυτά έχουν τη μορφή γέλης (π.χ. gel για κατσαρίδες), τα οποία αποτελούν τροφή για τις κατσαρίδες και λειτουργούν με την κατανάλωση. Διαθέτουν εντομοκτόνο δράση και τοποθετούνται υπό μορφή μικρών σταγόνων σε κρίσιμα σημεία του χώρου.